Zwangerschapsdiabetes

Zwangerschapsdiabetes betekent dat je tijdens je zwangerschap abnormaal hoge bloedglucosewaarden hebt. Sommige risicofactoren zoals overgewicht, leeftijd en erfelijkheid spelen een rol maar toch is de exacte oorzaak nog niet duidelijk.

Bij zwangerschapsdiabetes kunnen de cellen die insuline produceren in de pancreas de toegenomen vraag naar insuline niet volgen. Daardoor kunnen de weefsels de glucose niet meer vlot opnemen en stapelt die zich sneller op in het bloed. Meestal worden de bloedglucosewaarden kort na de bevalling terug normaal.

Tussen de 24ste en 28ste week van de zwangerschap wordt aanbevolen om te screenen op zwangerschapsdiabetes. Wie extra risico loopt, bv. wie al eerder zwangerschapsdiabetes had, bevallen is van een zwaar kind of familieleden met diabetes heeft, wordt al onmiddellijk bij de eerste consultatie getest.

Voor het opsporen van zwangerschapsdiabetes wordt de ‘Challenge test’ gebruikt. Je moet 50 gram suikeroplossing drinken. Na één uur wordt een bloedafname gedaan en wordt het glucosegehalte in je bloed gemeten. Is er een vermoeden van zwangerschapsdiabetes, dan doet de arts een orale glucosetolerantietest. Hiervoor moet je nuchter zijn en een oplossing met 100 gram suiker drinken. Er wordt viermaal bloed afgenomen, telkens met een tussenpauze van één uur. Als de waarden te hoog liggen, wordt de diagnose van zwangerschapsdiabetes bevestigd.

Om het risico op verwikkelingen bij moeder en kind te vermijden is een strikte opvolging en behandeling noodzakelijk. Volgende elementen zijn daarbij belangrijk:

• zelfcontrole door regelmatig zelf de bloedsuikerwaarden te meten en bij te houden;
• evenwichtige voeding;
• overdreven gewichtstoename vermijden; 
• regelmatig bewegen omdat fysieke activiteit de werking van insuline verbetert;
• insulinetherapie indien dieetmaatregelen niet voldoende zijn om de hogere bloedglucosewaarden te normaliseren.
  

• Op korte termijn kan een onbehandelde zwangerschapsdiabetes zorgen voor een te zware baby met kans op problemen bij de bevalling, hypoglycemie bij de baby kort na de bevalling of onrijpheid van de organen.
• Voor de mama kan een onbehandelde zwangerschapsdiabetes leiden tot keizersnede en problemen bij de bevalling, te veel vruchtwater waardoor de baby te vroeg geboren wordt, problemen met de bloeddruk tijdens de zwangerschap of urineweginfecties.
• Op langere termijn heb je grotere kans om tijdens een volgende zwangerschap dezelfde problemen te krijgen. Bovendien krijgt ongeveer 50 % van de vrouwen die zwangerschapsdiabetes hebben gehad, binnen de vijf tot tien jaar na de bevalling diabetes type 2. Een goede opvolging ook na de zwangerschap is de beste garantie om verdere gezondheidsproblemen te voorkomen.

 Bron: www.zoetzwanger.be.