Naar een gezonde staatshervorming
september 2010 Een akkoord over de staatshervorming is er voorlopig nog niet, maar beetje bij beetje worden elementen van dit moeilijk dossier bekend. Ook onze sector, de gezondheidszorg, komt daarbij aan bod. Zes pakketten Een derde pakket betreft de eerstelijnsgezondheidszorg. Het gaat hier niet over de erelonen van de huisartsen, maar wel over de administratieve ondersteuning van de huisartsenpraktijken, de huisartsenkringen, de geïntegreerde diensten voor de thuiszorg en de platformen voor palliatieve zorg. Ten vierde gaat het over de ouderenzorg, en meer bepaald over rustoorden, rust- en verzorgingstehuizen, dagverzorgingscentra en centra voor kortverblijf. De gemeenschappen zouden hier meer eigen accenten kunnen leggen om een antwoord te bieden op de vergrijzing, en dit in functie van de eigen noden. Een vijfde pakket betreft mogelijk de terugbetaling van de rolstoelen. Ook deze bevoegdheid zou men aan één niveau, de gemeenschappen, willen toevertrouwen. Ten slotte zouden de gemeenschappen initiatieven kunnen nemen op het vlak van de kwaliteit, bijvoorbeeld via bijkomende erkenningsnormen voor ziekenhuisdiensten. Zij zouden ook betrokken worden bij een aantal belangrijke instanties zoals het Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg. Vragen Bovendien leeft er ook in de gezondheidszorg de vraag naar responsabilisering: hoe wordt een gemeenschap die doelmatige zorgverlening bevordert, door bijvoorbeeld zwaar te investeren in preventie, daarvoor beloond of aangemoedigd? Hoe dan ook blijft de belangrijkste bekommernis voor CM dat een eventuele bevoegdheidsherschikking voordeel oplevert voor de patiënt en voor elk van ons.
Ten eerste de preventie. Het gaat dan over vaccinaties, screenings voor het opsporen van borst-, baarmoederhals- en darmkanker, tandzorgpreventie, enzovoort. Dit is nu deels federale bevoegdheid, deels gemeenschapsbevoegdheid. Zij zou volledig naar de gemeenschappen gaan. Dezelfde beweging zou plaatsvinden voor de bestrijding van verslavingen, zoals rookstopacties en initiatieven tegen drugsverslaving.
Het gaat dus vooral over bevoegdheden die nu verspreid zijn over verschillende beleidsniveaus en die in aanmerking komen voor homogenisering. Deze opsomming kan er morgen anders uitzien. Er is immers pas een akkoord over deze materie als er een akkoord is over alles!
Marc Justaert
Voorzitter CM
