Kerstmis
december 2010 “Kerstmis is den dag dat ze niet schieten.
Zo begon de betreurde zanger Wannes Van de Velde zijn kerstlied. En inderdaad, in de kerstperiode denkt iedereen, zowel gelovigen als ongelovigen, aan vrede. Vrede in Palestina, in Afghanistan, in Wit-Rusland, in Congo, in ons eigen land. Vrede in verre landen en vrede in ons dorp, in onze straat en in ons eigen huis. In de kerstperiode krijgt ook solidariteit extra aandacht. De problemen van de armen, van de daklozen en van de asielzoekers komen meer dan op andere momenten van het jaar in het nieuws. Ook de vrijwilligers die de handen uit de mouwen steken om deze noden te lenigen, komen in beeld. Ook de solidariteit met de derde wereld wordt op eigentijdse manier in de verf gezet. Denken we maar aan Music for Life, dat geld inzamelt voor kinderen die hun ouders verloren door aids. Dat dit gebeurt en persaandacht krijgt, is goed. We wonen immers in een welvarend land, waar de armoede vaak niet zichtbaar is en de problemen van de derde wereld soms heel ver van ons bed lijken. En toch zijn er ook in ons land mensen die het moeilijk hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. De meeste onderzoeken ramen dat 15 procent van de Belgen arm is. Het gaat om mensen die langdurig werkloos, invalide of gehandicapt zijn, of die als clochards aan de rand van onze maatschappij leven. Alleen een sterke solidariteit kan daar voor een deel een antwoord op geven. Dat is ook de reden waarom wij blijven ijveren voor een sterke sociale zekerheid en voor solidariteit met de derde wereld. Maar dat alleen volstaat niet. Die sociale zekerheid moet ook hand in hand gaan met menselijke warmte, met de vriendschap die we geven aan familie, aan vrienden, aan eenzame mensen… Vrede en solidariteit, het zijn woorden die in deze kerstperiode populair zijn.
Marc Justaert
Dat er geen bommen uit de lucht worden gestrooid.
Dat mitrailletten hun verdiende rust genieten
En de kanonnen met ne kerstboom zijn getooid.”
Soms wou ik dat het elke dag Kerstmis was.
Voorzitter CM
