Arm en rijk winnen bij solidariteit
Oktober 2011 "Cijfers tonen onmiskenbaar aan dat samenlevingen waar de inkomensverschillen tussen rijk en arm kleiner zijn, vriendelijker zijn en meer samenhang vertonen. Het gemeenschapsleven is er sterker, mensen hebben er meer vertrouwen in elkaar, er is minder misdaad en geweld." Dat zegt de Britse professor Richard Wilkinson (De Morgen, 12 april 2011). Hij onderzocht wat het geluk van een samenleving bepaalt, en ziet hierin een centrale rol voor het terugdringen van de inkomensverschillen. We voelen allemaal aan dat het rechtvaardig is om het op te nemen voor zij die het minder breed hebben. Het is de verdienste van prof. Wilkinson om wetenschappelijk te bewijzen dat dit ook broodnodig is. Het komt ten goede aan iedereen. Oók aan hen die een hoger inkomen hebben. Het wetenschappelijk bewijs is er. De maatschappelijke steun ook. Organisaties die opkomen voor de rechten van mensen met een laag inkomen, kunnen rekenen op veel steun van mensen zoals jij en ik. Maar toch staat de positie van zij die het opnemen voor mensen met een laag inkomen onder druk. Je kunt je afvragen of de politieke verantwoordelijken nog luisteren naar breed maatschappelijke bewegingen of eerder luisteren naar de ratingbureaus. De belangen van de rijke aandeelhouders lijken meer te worden gehoord dan de schreeuw van mensen die niet rondkomen. Dat zien we ook op internationaal vlak. De beelden van uitgehongerde kinderen in de Hoorn van Afrika werden verdrongen door de nota’s van de ratingbureaus. Misschien moeten we onze vraag in een boutade formuleren: als de mensen met een laag inkomen grootbanken waren geweest, waren zij misschien al gered? CM en Ziekenzorg CM staan op de Trefdag van 8 oktober stil bij de problemen van mensen met een chronische ziekte. Ook hun inkomen staat onder druk. Hun dagelijkse problemen gaan ook verder, bijvoorbeeld op het vlak van mobiliteit of de toegang tot bepaalde diensten. We vragen om een reactie aan de voorzitters van de democratische politieke partijen. Chronisch zieke mensen stellen er ook zelf vragen aan de voorzitters. We hopen dat we gehoord en begrepen worden. Bert Peirsegaele
Nationaal secretaris CM
