Bloedneus

Een bloedneus is meestal het gevolg van een gesprongen bloedvaatje. Dit kan zich zowel voor- als achteraan in de neus voordoen. In het eerste geval loopt het bloed uit de neus, in het tweede vloeit het naar de keel. 
Hoewel het vaak ernstig lijkt, verliest men bij een neusbloeding over het algemeen een te verwaarlozen hoeveelheid bloed. De meeste bloedneuzen zijn dan ook onschuldig en zelf te behandelen.  

Top >

Het risico van een neusbloeding is groter bij mensen van wie de bloedstolling is gestoord door ziekte of door de inname van bloedverdunnende geneesmiddelen. 

Bij kinderen en jongvolwassenen treedt vooral een voorste neusbloeding op. Deze kan diverse oorzaken hebben zoals:

• te hard snuiten van de neus;
• aanhoudend neuspeuteren;
• inbrengen van een balpen of ander vreemd voorwerp in de neus;
• een ontsteking van het slijmvlies (bv. bij verkoudheid of griep);
• een wondje in de neus;
• een slag op de neus.          

Wie er gevoelig voor is, kan ook zonder directe aanleiding een bloedneus krijgen:

• bij te droge en koele lucht;
• op grote hoogte of diepte;
• bij zeer warm en droog weer;
• bij een zware inspanning;
• bij zwangerschap; 
• vlak voor de menstruatie.          

Een achterste neusbloeding komt vooral voor bij oudere mensen. Bij hen bevinden zich achteraan de neus veel verkalkte bloedvaatjes. Deze zijn minder soepel, waardoor ze bij een verhoogde bloeddruk gemakkelijker springen. Omdat het bloed naar de keel vloeit, gebeurt het regelmatig dat men zo’n bloeding aanvankelijk niet opmerkt. Een achterste neusbloeding is vaak hevig, zodat de tussenkomst van een arts vereist kan zijn. 

Top >

• Blijf in de eerste plaats kalm, want gejaagdheid en opwinding doen de bloeddruk stijgen. 
• Maak knellende kleding in de hals los.
• Ga zitten en leun iets voorover alsof u iets wilt opschrijven. 
• Snuit eerst de neus om bloedklonters te verwijderen. 
• Adem door de mond. 
• Druk zonder onderbreking de neus, net boven de neusschelpen (het zachte gedeelte van de neus), stevig dicht met duim en wijsvinger. Doe dit gedurende vijf tot tien minuten. Door de druk vormt zich een stolsel op het beschadigde bloedvaatje waardoor de bloeding vrijwel zeker stopt. 
• Snuit daarna de neus niet meer. Indien nodig, doet u dit pas ten vroegste een uur later. Ga hierbij voorzichtig te werk, zodat het stolsel niet loskomt.

Blijft de bloeding duren, herhaalt u nogmaals alle handelingen. Als ze na twee pogingen niet stopt en twintig minuten aanhoudt, is het verstandig om een arts te raadplegen.

Probeer alleszins te voorkomen dat er bloed in de keel vloeit. Spuug het uit als dit toch gebeurt, want ingeslikt bloed kan maagklachten veroorzaken.

Sommige handelingen doet u beter niet.

• Hou het hoofd niet achterover, want hierdoor vloeit het bloed naar de keel.
• Prop geen watten of kompressen in het bloedende neusgat. Dit leidt het bloed naar de keel. Bovendien hebben ze weinig nut omdat ze onvoldoende druk uitoefenen op de bloeding.
• Snuif geen koud water op of gebruik geen ijs op de neus of in de nek om de bloeding te stelpen. 

Top >

Als u vaak een bloedneus hebt, kunt u het best:

• zachtjes snuiten;
• niet meer in uw neus peuteren;
• de lucht in uw huis niet te droog houden, bijvoorbeeld door 's winters vochtige handdoeken over de verwarming te hangen of er bakjes water op te plaatsen;
• uw huisarts hierover informeren omdat het soms aanbevolen is om een broos bloedvat onder lokale verdoving dicht te branden. 

Top >

'Zal ik de dokter bellen? Medisch ABC voor het hele gezin’, dokter Michiel Callens, uitgeverij Lannoo, 2009, 319 pagina’s.

Top >

• Download de folder 'Eerste hulp bij kleine ongemakken' (PDF).
• Bestel de folder.

Top >