Verschillende vormen van gehoorschade
Akoestisch trauma of plotse doofheid
Een akoestisch trauma of plotse doofheid is een plots optredend gehoorverlies dat veroorzaakt wordt door een eenmalige blootstelling aan een intens geluid, meestal rond 130-140 decibel. Het gehoor verslechtert in zeer korte tijd (een paar seconden tot minuten). Het geluid klinkt doffer, vervormd of is voorzien van een echo. Soms hoort men helemaal niets meer. Meestal gebeurt dit bij één oor. Andere mogelijke oorzaken zijn een hoofdletsel, plotselinge drukverandering, bv. bij duiken of vliegen, ernstige infecties zoals hersenvliesontsteking, bepaalde virusinfecties en gestoorde afweerreacties of doorbloedingsstoornissen. Afhankelijk van de ernst van het gehoorverlies kan het zich al dan niet herstellen. Soms kunnen geneesmiddelen het probleem (gedeeltelijk) oplossen. Soms is er geen herstel meer mogelijk en helpt het dragen van een hoorapparaat om het geluid harder te maken.
Chronische lawaaislechthorendheid
Chronische lawaaislechthorendheid bouwt zich geleidelijk op over vele jaren van blootstelling aan minder sterke geluidsniveaus. Het ontwikkelt zich meestal in twee fasen. De eerste fase is een tijdelijk of kortdurend gehoorverlies na een periode van overmatige geluidsblootstelling dat zich volledig herstelt na een periode van rust. De tweede fase is permanent gehoorverlies na herhaalde blootstelling aan hoge intensiteiten. Dit is een onomkeerbaar gehoorverlies, meestal als gevolg van onomkeerbare binnenoorschade. Lawaaislechthorendheid situeert zich altijd in het binnenoor. Het zijn meestal de hogere frequenties (3-6 kHz) die het meest schade ondervinden. Lagere frequenties (500 Hz – 2 Khz) lopen minder snel schade op. Lawaaislechthorendheid veroorzaakt zelden een totale doofheid. Continu lawaai is schadelijker dan regelmatig terugkerend lawaai.
Ouderdomsslechthorendheid
Naarmate we ouder worden, kunnen we steeds moeilijker hoge tonen onderscheiden. Vanaf 30 jaar zouden tonen hoger dan 17 000 Hz niet meer te horen zijn. Ouderdomsslechthorendheid verloopt zeer geleidelijk. Zenuwcellen in het binnenoor sterven af. Het geluid geraakt nog wel bij de haarcellen maar de hersenen ontvangen geen elektrische signalen meer van de zenuwcellen. Daarnaast kunnen ook het trommelvlies en de beentjes in het middenoor te maken hebben met gehoorverlies op oudere leeftijd.

