Keelontsteking
Wat?
Een keelontsteking of angina is een van de meest voorkomende aandoeningen waarvoor een arts wordt geraadpleegd. De kwaal is heel vervelend, maar goedaardig. Het geneest meestal vanzelf, zodat antibiotica over het algemeen overbodig zijn. Een acute keelontsteking komt het meest voor in de winter en vroege lente.
Symptomen
Kenmerkend is het plotseling opkomen van keelpijn en koorts. Soms gaat dit gepaard met hoofdpijn, diarree, buikpijn en/of braken. Een keelontsteking kan een aandoening op zich zijn, maar kan net zo goed samengaan met een verkoudheid, griep of een andere ziekte. Meestal geneest de infectie spontaan en is de keelpijn na een vijftal dagen over. Slechts in uitzonderlijke gevallen treedt een complicatie op zoals een keelabces, bijholteontsteking, oorontsteking of een ontsteking van het slaapbeen.
Oorzaken
Bij een acute keelontsteking is de oorzaak meestal een virus of een bacterie. Soms is er geen specifieke verwekker. Slechts tien procent van de keelontstekingen wordt veroorzaakt door de streptokok, een bacterie waartegen artsen vroeger massaal antibiotica voorschreven. Ook aften, herpes, mononucleosis (klierkoorts, ook Ziekte van Pfeiffer genoemd) en een abces rond de amandelen kunnen de keel behoorlijk toetakelen. Keelirritatie kan bovendien optreden bij rokers of door omgevingsfactoren zoals te droge lucht.
Naar de arts?
Meestal geneest een keelontsteking vanzelf. Raadpleeg niettemin uw huisarts:
Behandeling
Omdat een keelontsteking meestal vanzelf geneest, is geduldig uitzieken de boodschap. Bij een keelontsteking zijn antibiotica enkel aanbevolen voor chronisch zieken of bij een keelpijnepidemie in een gesloten gemeenschap, maar dan alleen als de arts zeker weet dat de streptokok de infectie heeft veroorzaakt.
Verwekker
U hoeft geen antibiotica te slikken. Zet uw arts ook niet onder druk om ze voor te schrijven want:
Een arts hoeft meestal niet te weten wat de verwekker is van de keelpijn. Dit gegeven zal de behandeling namelijk niet beïnvloeden.
Alleen bij risicopatiënten (bv. chronisch zieken, bewoners van een gesloten gemeenschap en mensen die vaak een keelontsteking hebben) kan het nuttig zijn om de boosdoener te kennen en te achterhalen of de streptokok de aanstichter is. Hiertoe kan de arts wat keelslijm afnemen om een streptest of cultuurname uit te voeren. Deze onderzoeken kunnen onmiddellijk (bij de streptest) of na één à twee dagen (bij een cultuurname) en met redelijke zekerheid uitmaken of de keelinfectie al dan niet wordt veroorzaakt door de streptokokbacterie.
Zelfzorg
Sommige mensen grijpen naar sprays met lokaal verdovende of ontsmettende stoffen. Over de efficiëntie van deze middelen bestaat evenwel geen eenduidigheid.
Bron
'Zal ik de dokter bellen? Medisch ABC voor het hele gezin', dokter Michiel Callens, uitgeverij Lannoo, 2009, 319 pagina’s.
Meer informatie

