‘Luisteren, niet oordelen’

“Na mijn pensionering bleef er tijd over voor een nieuw engagement. En dus ging ik op zoek. In Straal las ik een oproep voor vrijwilligers bij Teleblok en dat sprak me onmiddellijk aan. Tijdens mijn loopbaan in het onderwijs had ik immers ondervonden dat vele jongeren nood hebben aan een luisterend oor. Er wordt vaak erg snel geoordeeld, maar zo kom je niet tot een oplossing.

Ik stelde mij kandidaat en volgde een opleiding. Daarin leerden we vooral hoe we onze eigen gedachten helemaal moeten wegcijferen en hoe we ons tijdens een gesprek kunnen laten leiden door de beller. De gedachten van de ander moeten de jouwe worden. En uiteraard was er ook veel aandacht voor het telefoongesprek. Want dat is toch anders dan een gewone conversatie waarbij je ook de lichaamstaal kunt opvangen.

Jongeren bellen met heel diverse vragen en problemen naar Teleblok. Vaak zijn studieproblemen maar een aanleiding om het over andere moeilijkheden te hebben. Dat is logisch. Als je hoofd vol zit met zorgen en vragen, krijg je er geen boeken meer bij. Vaak zenden de studenten tijdens het telefoongesprek signalen uit en willen ze het over deze achterliggende moeilijkheden hebben. Wij moeten dit dan oppikken en verder vragen. Zo kunnen de jongeren inzicht krijgen in hun eigen verhaal. Uiteindelijk vinden ze op die manier vaak zelf een oplossing waarbij ze zich goed voelen. We laten mensen nooit op hun honger zitten. Aan het einde van het gesprek vraag ik steeds of ze er iets aan hebben gehad en ik druk ze op het hart dat ze altijd mogen terugbellen.

Wij zijn geen therapeuten. We luisteren en geven richting aan het gesprek. Soms vertrouwen de jongeren ons inderdaad verhalen toe die ons diep raken. Als dat gebeurt, ga ik zoals altijd rustig verder met het gesprek en daarna neem ik de tijd om mijn emoties te verwerken. Het is heel belangrijk dat je zelf opnieuw kalm wordt. Om ons hierbij te helpen, is er in het permanentielokaal ook altijd een coach aanwezig. Deze vangt ons op en helpt ons de verhalen die ons raken te kaderen.

Mijn werk voor Teleblok geeft me veel voldoening, al kan ik moeilijk uitleggen waarom. Het geeft een aangenaam gevoel anderen te kunnen begeleiden in hun zoektocht. Als je weet dat jouw luisteren kan helpen een stukje van een lastig verhaal te verwerken, doet dat deugd.”

(*) Magda is een fictieve naam. De vrijwilligers van Teleblok blijven immers anoniem.