In-vitrofertilisatie (IVF)

Bij in-vitrofertilisatie (ivf) worden in het labo eicel en zaadcellen samengebracht om een bevruchting mogelijk te maken. Uit de bevruchte eicel groeit een embryo dat in de baarmoeder van de vrouw wordt geplaatst. Als het tot een zwangerschap komt, spreekt men van een proefbuisbaby.

De geneesmiddelen die hierbij worden gebruikt zijn farmaceutische specialiteiten. Deze zijn onderverdeeld in drie groepen, onder de benaming forfaits Medisch Begeleide Voortplanting (MBV):

• MBV 1: geneesmiddelen voor de in-vitrofertilisatie zelf;
• MBV 2: geneesmiddelen voor eiceldonatie;
• MBV 3: geneesmiddelen voor intra-uteriene inseminatie of voor de stimulatie van de folliculaire ontwikkeling.

Na goedkeuring door de adviserend geneesheer van je ziekenfonds, komt de ziekteverzekering tegemoet in deze forfaits en betaal je enkel het remgeld.

• Jonger zijn dan 43 jaar.
• De behandeling wordt uitgevoerd in een vruchtbaarheidscentrum met een A- of B-erkenning. 

• Je kunt toestemming krijgen voor maximaal zes behandelingscycli.
• De forfaits dekken alle kosten voor farmaceutische specialiteiten, zelfs als de behandeling wordt stopgezet. Dit geldt evenwel niet voor een donor.
• Een goedkeuring voor de forfaits MBV 1 en 2 geeft ook recht op de financiering van de labokosten voor de IVF-behandeling door de federale overheidsdienst Volksgezondheid. Voor die labokosten moet je dan niets betalen.
• Dezelfde regeling geldt voor intracytoplasmatische sperma-injectie (ICSI).