HomeActueelStandpuntenStandpunten 2020

Wat na de crisis?

Wanneer kunnen onze kinderen terug naar school? Zullen de winkels binnenkort opnieuw de deuren openen? Mogen we straks terug naar het werk? Zit een uitstapje naar zee of de Ardennen er binnen enkele weken weer in? En op welke manier komt er een einde aan deze coronacrisis? 

Het zijn vragen die we ons na meer dan een maand in ons kot allemaal stellen. Als het even meezit, krijgen we er snel meer zicht op. Tegen vrijdag (24 april, n.v.d.r.) zou er een plan op tafel moeten liggen. Al moeten we ons behoeden voor te hoge verwachtingen. De coronapandemie is een nooit geziene crisis. Vooraf geschreven scenario’s bestaan niet. Een lockdown afkondigen is in principe redelijk eenvoudig. Hem terug afbouwen, is duizend keer complexer. Dat hebben we vorige week ervaren met de totaal onverwachte aankondiging om opnieuw bezoek toe te laten in woonzorgcentra, een maatregel die ondertussen gelukkig on hold is gezet. 

Laat het duidelijk zijn, het terugschroeven van de maatregelen om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan, zal een bijzonder delicate evenwichtsoefening zijn. Gezondheidsbelangen zullen botsen met economische belangen. Een gebrek aan perspectief kan dan weer onze mentale draagkracht op de proef stellen. Het zal politieke moed, gedurfde ideeën en heldere communicatie vergen om ons door deze uitdaging heen te loodsen. 

Als we uit deze crisis één les moeten trekken, dan is het deze: business as usual is geen optie. Er zal niet alleen enorm veel nazorg nodig zijn - zo’n lange periode afgescheiden van vrienden en familie heeft wel degelijk impact op een mens -, we mogen ook de krachten die deze crisis opgewekt heeft, niet zomaar verloren laten gaan. 

Al bijna anderhalve maand doen de inwoners van ons land er alles aan om te voorkomen dat vrienden, familieleden of buren besmet zouden raken met het coronavirus. Om elkaar te beschermen zijn we zelfs bereid om al die tijd thuis te zitten en ons dagelijks leven op on hold te zetten. #samentegencorona is niet voor niets een van de populairste hashtags op de sociale media. 

In een periode van extreme kwetsbaarheid toont de mens zich van zijn allerbeste kant en steekt iedereen een tandje bij om medemensen, ook de meest kwetsbaren, doorheen de crisis te gidsen. Solidariteit, verbondenheid en creativiteit zijn geen loze begrippen meer. Al wekenlang zetten we ze elke dag om in de praktijk. 

Ooit zal deze crisis ten einde zijn. Maar de witte vlaggen mogen wat mij betreft voor altijd blijven wapperen. Als herinnering aan de veerkracht van onze samenleving, als symbool voor de herontdekking van de mens.

Luc Van Gorp, voorzitter CM, april 2020