Op de zorgboerderij mag Noor (20) helemaal zichzelf zijn
Een zorgboerderij kan een veilige plek zijn voor jongeren die het mentaal moeilijk hebben. Noor Van den Bosch (20) uit Grobbendonk vindt rust op de zorgboerderij SoulHorses in Lille. Op de boerderij werkt ze met paarden en krijgt ze begeleiding van Joeri Van Weereld. Zo leerde Noor zichzelf beter kennen en groeide haar zelfvertrouwen. Ze kreeg de ruimte om helemaal zichzelf te zijn.
Een moeilijke periode op school
‘In het middelbaar had ik het mentaal heel moeilijk. Ik voelde me slecht, was depressief’, begint Noor. ‘Ik stond tegen mijn zin op en ging ’s avonds tegen mijn zin slapen.’ Ze zocht hulp en ging naar een psycholoog. Toen ze voor een schoolproject naar een goed doel moest uitkijken, botste ze op zorgboerderij SoulHorses.
Mensen die het moeilijk hebben, kunnen er even tot rust komen. ‘Ik was onder de indruk en vroeg aan het CLB of dat voor mij ook mogelijk was’, legt Noor uit. Ze kreeg groen licht. ‘Op woensdag werd ik vrijgesteld van school en mocht ik naar hier komen.’ Noor voelde er een grote vrijheid. ‘Ik mocht hier mezelf zijn. Ik werd niet beoordeeld en vooral dat deed deugd’, benadrukt ze.
Werken met paarden
Op de zorgboerderij werken jongeren samen met de dieren. ‘Zorgen voor en omgaan met paarden staat hier centraal’, vertelt begeleider Joeri Van Weereld. 'Tijdens het werken ontstaan gesprekken vanzelf.'
En dat is een groot verschil met een sessie bij een psycholoog. ‘Die peilt expliciet naar jouw problemen. Dat kan ongemakkelijk aanvoelen’, vertelt Joeri.‘Bij een gesprek kan je het gevoel hebben dat je het juiste moet zeggen. Op de boerderij hoeft er niet gepraat te worden. Jongeren mogen hier gewoon zichzelf zijn.’
Foto: Hanne Op de Beeck
Altijd nieuwe kans
Op de zorgboerderij leven tien paarden, elk met een eigen karakter en temperament. ‘Ik ken de paarden. Welk dier iemand kiest, zegt mij al veel over die persoon’, zegt Joeri.
‘Paarden reageren eerlijk op gedrag. Als iemand zich bijvoorbeeld groot maakt maar eigenlijk onzeker is, zal een paard dat voelen. Het dier reageert dan anders of negeert je. Wil je graag dat het paard anders reageert? Dan zal ook jij je anders moeten gedragen.
‘Dat maakt de reactie van een paard heel krachtig. Het voelt natuurlijk en wordt sneller aanvaard dan wanneer ik als begeleider gedrag beoordeel.'
Een paard geeft bovendien telkens een nieuwe kans. ‘Wat eerder gebeurde, speelt geen rol. Alleen je houding op dat moment telt.’
Sterker in de schoenen
‘Ik heb hier veel geleerd over mezelf’, gaat Noor verder. ‘Ik weet nu beter wat mijn kwaliteiten zijn, maar ook wat mijn beperkingen zijn. En dat is oké.’
Ze staat nu veel sterker in haar schoenen. Dat merkt ze zelfs in haar omgang met de paarden. ‘In het begin stapte ik opzij als een paard naar mij kwam. Nu blijf ik gewoon staan.’
Ook in het dagelijkse leven voelt ze zich sterker. ‘Ik wil nu meegeteld worden. Vroeger twijfelde ik of ik er wel bij mocht horen.’
Leren vertragen
In het begin werkte Noor op de boerderij heel snel. ‘Ik wilde mijn taken zo snel mogelijk afwerken en dacht niet te veel na’, vertelt ze.
Daardoor liep ze zichzelf voorbij. Zelfs wanneer ze met oudere paarden wandelde, probeerde ze het tempo hoog te houden. ‘Maar die paarden vertraagden mijn ritme’, lacht ze. ‘Dat bracht mij rust.’
Foto: Hanne Op de Beeck
Hulp durven vragen
Volgens Joeri weerspiegelt gedrag bij paarden vaak hoe iemand zich voelt in het dagelijks leven. ‘Wie onzeker is bij paarden, voelt zich vaak ook onzeker in de samenleving’, legt hij uit. ‘Het gebeurt dat nieuwkomers zich ongemakkelijk voelen bij de paarden. Zolang het niet onveilig wordt, ga ik niet ingrijpen als ze het zelf niet vragen.’
Hulp durven inroepen, vindt hij belangrijk. De voorgeschiedenis van de jongeren kent Joeri vaak niet. Zo kan hij onbevooroordeeld met hen aan de slag. ‘Ik ontvang ze op de parking. Hoe ze mij begroeten, geeft al veel prijs. Daarna krijgen ze de tijd en de ruimte die ze nodig hebben.’
Weinig woorden nodig
‘Het gaat nu veel beter met mij’, deelt Noor voorzichtig en tegelijk vastberaden mee. ‘Mijn time-out is afgelopen, maar ik ga nog naar de psycholoog.’ Toch blijft ze naar de zorgboerderij komen, nu als vrijwilliger. Twee keer per maand begeleidt ze activiteiten voor kinderen.
‘Er zijn soms kinderen met een beperking. In de groep zat ook eens een jongen uit Oekraïne. Ik kon zijn taal niet spreken, maar ik heb hier geleerd dat er niet altijd veel woorden nodig zijn om elkaar te begrijpen.’
Noor kijkt altijd uit naar haar momenten op de boerderij. ‘Telkens wanneer ik de poort binnenkom, voel ik meteen rust.’ Ze studeert ondertussen orthopedagogie. ‘Tijdens de examens kwam ik een maand niet naar hier. Toen merkte ik pas hoe hard ik het miste.’
-
Praat erover
Blijf niet alleen met je gevoelens zitten. Praten met vrienden of familie kan helpen. Soms is professionele hulp nodig, zoals het CLB, een zorgleerkracht of een psycholoog.
-
Je gevoelens mogen er zijn
Je slecht voelen en verdrietig zijn is helemaal oké. Erken en accepteer je gevoelens. Probeer je gevoelens te erkennen en te aanvaarden.
-
Zorg voor structuur
Rond hetzelfde uur opstaan, eten en gaan slapen zijn heel belangrijk. Zet een wekker en probeer ook gezond te eten. Gezonde voeding heeft een positief effect op hoe je je voelt.
-
Zoek afleiding
Ga iets doen wat je vroeger leuk vond. Spreek af met mensen, ook wanneer je er weinig zin in hebt.
Voel je je mentaal niet helemaal top? Deze tips kunnen helpen:
Bron: Leef
