Vrijwilligen bij CM: ‘Die kleine pauze helpt om vol te houden’
Vanaf Linda noodgedwongen moest stoppen met werken, geeft ze haar leven opnieuw betekenis als oppasvrijwilliger. ‘De glimlach van mensen en hun familie geeft echt voldoening’, vertelt ze
Wie is Linda?
‘Ik heb een achtergrond in de psychologie’, vertelt Linda. ‘Ik had een drukke baan als personeelsverantwoordelijke in een groot bedrijf. Tot ik in mei 2018 noodgedwongen moest stoppen omdat ik ziek werd.’
Na haar revalidatie kon Linda niet meer aan het werk. Ze besliste zich in te zetten als oppasvrijwilliger bij CM.
Wat doet een oppasvrijwilliger?
‘De invulling is heel divers’, zegt Linda. ‘Bij de ene persoon ben je gezelschap en drink je een tas koffie. Met iemand anders ga je wandelen. Soms help ik ook met zorgtaken, zoals iemand in bed leggen of helpen bij een toiletbezoek.’
Vandaag gaat Linda nog bij twee mensen langs. ‘Omdat ik zelf ziek ben en ook mantelzorger ben voor mijn moeder en zus, kan ik minder vrijwilligerswerk doen. Ik ga naar twee zussen die op hetzelfde adres wonen. Met elk van hen breng ik ongeveer anderhalf uur door’, vertelt ze. ‘Een van de zussen is doof. We communiceren via een tablet. Dat vraagt soms extra inspanning, maar het is heel waardevol.’
Wat was jouw motivatie om vrijwilliger bij CM te worden?
‘Toen ik ziek werd, viel mijn werk weg. Ik zat plots veel thuis, terwijl mijn partner wel bleef werken. Vooral in de winter voelde dat soms eenzaam’, vertelt Linda.
‘Als personeelsverantwoordelijke was ik altijd al geïnteresseerd in hoe mensen die langdurig ziek zijn hun tijd zinvol kunnen invullen. Ik wilde zelf ook iets blijven betekenen voor anderen’, zegt ze. ‘Via het CM-magazine Leef zag ik een oproep voor vrijwilligers. Ik nam contact op en mocht starten, ondanks mijn ziekte. Dat gaf me veel voldoening. Het past ook bij mij: ik ben van nature zorgzaam.’
Je maakt de zorg binnen de gezinnen waar je komt draaglijker. Als oppasvrijwilliger geef je mantelzorgers even ademruimte.
Linda Vanné
Wat haal je eruit voor jezelf?
Dat ze haar vrije tijd zinvol wil besteden, liet Linda al weten. Maar dat is niet het enige. ‘Ik leer veel door bij verschillende mensen thuis te komen’, zegt Linda. ‘Ik krijg een beter beeld van ouder worden en van wat ik zelf belangrijk vind.’
‘Je bouwt ook een band op’, gaat ze verder. ‘Er is wel een voorwaarde: er moet een goede klik zijn. Sommigen vertellen mij dingen die ze niet met familie of vrienden delen. Door mijn achtergrond in psychologie kan ik goed luisteren. Ik moedig mensen ook aan om te praten met hun omgeving.’ Die sociale verbinding geeft energie, aan iedereen die erbij betrokken is.
Is er een ervaring die je altijd zal bijblijven?
‘De eerste persoon bij wie ik ging oppassen, vergeet ik nooit’, vertelt Linda. ‘Ze was een oudere dame die slecht ter been was. Toch nam ik haar mee naar buiten in haar rolstoel zodat ze van de zon kon genieten. We konden het goed met elkaar vinden.’
‘Op een bepaald moment kon ik niet meer bij haar langsgaan omdat dat de afstand moeilijk te overbruggen was. Het afscheid was moeilijk. Ze begon te huilen en zei dat ze me zou missen.’ Later kreeg Linda via haar zoon het nieuws dat de dame overleden was. ‘Ik heb haar jammer genoeg niet meer gezien. Dat blijft me bij.’
Waarom zou je anderen warm maken om vrijwilligerswerk te doen?
‘Je maakt de zorg binnen de gezinnen waar je komt draaglijker’, zegt Linda. ‘Als oppasvrijwilliger geef je mantelzorgers even ademruimte. Ze kunnen ongestoord boodschappen doen of gewoon even tijd nemen voor zichzelf. Die kleine pauze helpt hen om het vol te houden. En de dankbaarheid is groot’, besluit Linda.
Zin gekregen om ook vrijwilliger te worden bij CM? Doe de vrijwilligerstest en ontdek welke vacature bij jou past!
