Studente Iris over verbondenheid: ‘Dat gevoel eenzaam te zijn zit nu heel ver.’
Studente Iris voelde zich vorig jaar vaak alleen. Nu blikt ze terug op haar groei, nieuwe richting en hoe kleine dingen haar leven veranderden.
Een nieuwe start
'Eerlijk? Ik kon me niet voorstellen dat iemand op mijn verhaal zat te wachten.’ In mei 2022 vertelde studente Iris De Valck (19) in Leef dat ze zich vaak eenzaam voelde. Haar openhartige getuigenis raakte bij velen een gevoelige snaar. En voor Iris was het de aanzet om haar eigen leven een nieuwe wending te geven, letterlijk én figuurlijk.
‘Het gaat veel beter met mij’, vertelt Iris acht maanden later. Dat zie je ook. Haar blik is zelfzeker en ontspannen. Deze keer komen de woorden vanzelf, enthousiast en zonder aarzeling.'
‘In september ben ik aan een nieuwe studierichting begonnen. Ik kon me niet meer motiveren voor event- en projectmanagement. Nu doe ik elektronica-ICT en dat is veel meer mijn ding.’
Nieuwe richting, nieuwe dynamiek
Een nieuwe richting betekende ook een nieuwe hogeschool in Gent, en een nieuwe klas. ‘Het is een richting met veel jongens en dat maakt een verschil. De groep wordt sneller hechter met elkaar. Je kan altijd bij iemand uit de klas zitten en je wordt ook direct verwelkomd.'
'Als we nu samen naar het station gaan, stappen we onderweg soms nog wat winkels binnen. Vorig schooljaar gebeurde dat amper. Het contact is nu helemaal anders.’
Ook online merkt ze het verschil. ‘De klaschat is veel actiever. Nu komt er reactie als ik daar iets post. Daardoor heb ik thuis ook meer contact met andere studenten. Handig om eens te zeuren over een les of uitleg te vragen tijdens het studeren.’
Reacties op haar getuigenis
‘Toen ik vorig jaar het interview deed, had ik daar geen verwachtingen bij. Maar na publicatie ontving ik toch berichtjes. Mensen lieten weten dat ze het moedig vonden dat ik mijn verhaal deelde.’
Die reacties gaven Iris het duwtje om het artikel ook op haar sociale media te delen. ‘Daar kwam veel respons op . Allemaal positief. Velen herkenden zich in mijn verhaal of steunden me. Ook mensen van vroeger met wie het contact was verwaterd.’
Echte connecties maken het verschil
‘Zo had ik na het artikel een gesprek met een meisje dat ik via-via kende. Zij vertelde dat ze zich ook vaak alleen voelde en op zoek was naar een goede vriendin. Sindsdien hebben wij regelmatig contact en spreken we nu en dan af.'
Zelfs op haar vorige hogeschool had het artikel impact. 'Een docent die het artikel gelezen had, nodigde me uit voor een babbel. Dat zoiets gebeurt, geeft steun. Je beseft dat eenzaam zijn veel vaker voorkomt dan je denkt. Als je dat met elkaar bespreekt, kan je die gevoelens makkelijker een plaatsje geven.’
Leven in verbinding
‘Ik heb een studentenjob, ik zit in het dagelijks bestuur van de jeugdraad in Affligem. Zowel thuis als in Gent ken ik mensen met wie ik kan afspreken … ik heb een volle agenda. Maar het zijn vaak de kleine dingen die een groot verschil maken. Een berichtje naar iemand sturen en daar antwoord op krijgen of tegen iemand kunnen zagen als je een lastige dag hebt. Zo voel je je minder alleen.'
'Ik sta ook sterker in mijn schoenen, ik ben gelukkiger. Dat gevoel van eenzaam zijn, is misschien niet helemaal weg, maar het zit heel ver. Nu voelt het alsof ik wél iets doe met mijn leven. Dat had ik de vorige keer niet.’
De juiste klik vinden
‘Je eenzaam voelen, is niet je eigen schuld. Dat is een les die ik geleerd heb. Je moet er jezelf niet voor veranderen. Het is een kwestie van klik maken met de juiste mensen. En als dat gebeurt, hou dat contact warm. Neem initiatief.'
'Ik ben altijd blijven proberen en nu weet ik: het komt goed.’