Moni op jongerenvakanties
HomeOver CMVrijwilligersVerhalen

Moni op jongerenvakanties


Tim De Wachter is al zes jaar actief bij Kazou. Hij is moni, vakantieverantwoordelijke en instructeur van de basiscursus geweest. Momenteel is hij voorzitter van Kazou Leie en Schelde. 

Tim: 'De voorzitter wordt gekozen door de vrijwilligers om hen te vertegenwoordigen en in hun naam te zorgen dat alles draait in de regio. Maar ik help ook alles draaiende te houden. Dat gaat van het ontmoetingslokaal helpen opruimen over beleidsvergaderingen organiseren en opvolgen tot de binnenlandse Kazou-vakanties bezoeken. Dan bied ik de vrijwilligers een luisterend oor of, als dat nodig is, steek ik hen een hart onder de riem. De taken zijn heel divers. Maar het komt altijd neer op de vrijwilligers ondersteunen en helpen bij de jaarwerking en de vakantiewerking.' 

'Ik heb zelf in de scouts gezeten en ben vroeger ook meegeweest op Kazou-kamp. Toen ik hoorde dat ze op zoek waren naar moni’s sprak mij dat meteen aan. Op mijn zestiende wou ik mijn basiscursus voor moni volgen maar ik ben toen zware virale infectie. Twee jaar lang ben ik niet naar een openbare school geweest. Ik was altijd heel vermoeid en herstelde niet. En uiteindelijk heb ik de diagnose chronisch vermoeidheidssyndroom gekregen. Onder heel intensieve begeleiding ben ik dan beginnen te revalideren. En stap voor stap heb ik kunnen opbouwen tot een punt dat ik terug wat dingen kon doen.' 

Basiscursus met dutjes

'In 2012 wou ik dan echt wel die basiscursus volgen. Maar op dat moment sliep ik nog altijd vier uur per dag. En om tien uur ’s avonds was het voor mij ook gedaan. Maar toch wilden ze me bij Kazou de kans geven en dat vond ik super. Want je mist toch wel een paar uur op een dag en op zo’n intensieve cursus is dat niet min. Dat de Kazou-medewerkers dat toch zagen zitten, is iets wat ik heel erg heb gewaardeerd. Na twee jaar ziek zijn en revalideren was die cursus voor mij ook een enorme sociale verrijking, want een groot deel van mijn vriendengroep was weggevallen.'

'Na die cursus begon ik vakanties te doen. Daar moest ik overdag ook nog altijd slapen maar dat is geleidelijk aan verbeterd. En tegenwoordig geef ik zelf die basiscursus, iets was ik zes jaar geleden nooit voor mogelijk had gehouden. Daar slaap ik nog altijd een uurtje omdat dat wel heel intensief is. Maar een uurtje, even een middagdutje doen, is een wereld van verschil in vergelijking met toen.'

Groeien als mens

'Omdat ik die kansen heb gekregen, geef  ik nu zoveel terug aan Kazou. Ik werk fulltime en toch steek ik nog altijd superveel tijd en energie in Kazou omdat ik apprecieer wat zij toen voor mij gedaan hebben. Ik wil dat nu ook voor andere vrijwilligers doen, die mogelijkheden bieden. Ik word daar heel blij van. Van de vrijwilligers krijg ik heel veel waardering. En die probeer ik ook terug te geven voor wat zij doen voor Kazou.'

'In die zes jaar heb ik mezelf enorm zien groeien. Dat vind ik persoonlijk het leukste. Ik weet nog op basiscursus dat we moesten proefdraaien met een groep en dat liep helemaal in het honderd. Terwijl nu, geef mij een groep kinderen en ik trek daar mijn plan mee. Maar ook met monitoren om ze te helpen met de begeleiding'

'Ook in het leven buiten Kazou is dat een grote meerwaarde. Ik ben nu zelfstandige en moet samenwerken met klanten. Hoe je communiceert en hoe je samenwerkt, dat zijn dingen die je ook bij Kazou leert. We zijn nu aan het kijken om een tweede werknemer aan te werven. Die begeleiden, coachen en ondersteunen is zoals je instructeurs of vakantieverantwoordelijken begeleiden. Dat zijn zo allemaal van die soft skills die in mijn job heel toepasselijk zijn en ook heel welkom. Het jeugdwerk moet bij de jeugd blijven en op een bepaald moment gaat het Kazou-verhaal voor mij stoppen. Maar er zal sowieso een engagement in de plaats komen. Ik heb dat nodig.'