HomeWat te doen bij?Orgaandonatie

Getuigenis: Agnes kreeg nieuwe longen

Ze wist niet dat het kon, een longtransplantatie. Toch waren het nieuwe longen die Agnes Van den Weyngaert een nieuwe toekomst gaven.

"Ik ben als mucopatiënt geboren, maar dat is pas ontdekt toen ik op mijn achttiende ernstig ziek werd. Een jaar later kon ik toch aan het werk en trouwde ik. Mijn man en ik adopteerden twee kinderen en openden samen een delicatessenzaak."

Aan het zuurstof
"De zaak draaide goed, maar dat ging ten koste van mij. Als er weer een klant binnenkwam, zakte de moed mij in de schoenen. Er was mij verteld dat mucopatiënten maar 25 jaar worden. Ik was er al 40, ik vreesde dat dit het begin van het einde was.

De dokters besloten dat alleen een longtransplantatie mij kon redden. Ik wist niet eens dat dat ook bij longen kon. Het moeilijkste vond ik dat ik meteen aan het zuurstof moest. We kregen een grote tank met een slang mee naar huis. Ik voelde me gevangen, maar ik had opnieuw zuurstof en was thuis voor de kinderen. Tot ik een infectie kreeg op de longen. Ook al wilde ik dat niet toegeven, het ging snel bergaf."

Merci jong
"Toen is alles snel gegaan. Op een vrijdag zijn ze aan de transplantatie begonnen. Twee dagen later belde ik al alle mensen op van wie ik het telefoonnummer uit het hoofd kende. Ik zei niet alleen 'ja' en 'nee' gevolgd door een hoestbui, ik voerde het woord. Ik kon ademen!

Vroeger droomde ik ervan dat ik de achttiende verjaardag van mijn zoon zou halen, of de 21ste van mijn dochter. Daar zijn we al lang voorbij. Ik heb zelfs een schat van een kleinkind. We gaan samen veel wandelen.

Als ik de verjaardag van mijn longen vier, denk ik altijd aan de persoon van wie ik ze kreeg. Ook na een prestatie denk ik: 'Hé, merci jong.'"

Ga ook naar


Download